My Polacy.

Blog

  • Rejestracja Stowarzyszenia

  • Ustawa o strukturze organizacyjnej oraz kompetencjach organów ds. obsługi Władzy Zwierzchniej Narodu

    PROJEKT

    Na podstawie art. 4 ust. 1 w związku z art. 4 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej ustanawia się strukturę organizacyjną oraz kompetencje w zakresie sprawowania bezpośredniej Władzy Zwierzchniej Narodu, realizowanej z wykorzystaniem platformy partycypacyjno-deliberacyjnej oraz narzędzi elektronicznych, zgodnie z przepisami niniejszej ustawy.

    Rozdział I: Postanowienia ogólne

    Art. 1. [Wykonywanie Władzy Zwierzchniej Narodu] Niniejsza ustawa określa instytucjonalne i technologiczne mechanizmy bezpośredniego sprawowania oraz kontroli nad sprawowaniem Władzy Zwierzchniej, która należy do Narodu zgodnie z art. 4 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. 1. Władza Zwierzchnia jest sprawowana bezpośrednio przez obywateli przy zastosowaniu instrumentów formalnych, w szczególności poprzez: a. udział w wyborach powszechnych kandydatów reprezentujących interes Narodu; organizowanie referendów w sprawach kluczowych dla państwa i społeczeństwa; wyrażanie sprzeciwu wobec nowych regulacji prawnych nieakceptowanych przez społeczeństwo (weto ludowe); b. wnoszenie pod obrady Parlamentu projektów ustaw (inicjatywa obywatelska). 2. Władza Zwierzchnia jest realizowana również poprzez formy aktywności obywatelskiej i kontroli społecznej, w szczególności poprzez: a. obywatelskie kontrole nadzorujące działania władz oraz zgłaszanie nieprawidłowości do właściwych organów; b. bieżący monitoring działań władz, tworzenie raportów i analiz oceniających działania organów władzy publicznej; c. petycje składane w celu wywarcia presji na władze do wprowadzenia zmian; d. kampanie informacyjne i edukacyjne na temat praw i obowiązków obywateli; e. pokojowe protesty i strajki w celu wyrażania opinii na temat działań władz; f. prawo do pokojowego oporu i zaskarżania aktów prawnych sprzecznych z wolą Suwerena w trybie określonym w ustawie. 3. Władza Zwierzchnia obejmuje także elektroniczne podejmowanie decyzji (e-voting) oraz elektroniczne udzielanie poparcia (e-poparcie i e-podpis) dla inicjatyw obywatelskich, wniosków referendalnych i kandydatów – za pośrednictwem platformy partycypacyjno-deliberacyjnej, z zachowaniem: a. tajności oddanego głosu; b. niepowiązywalności tożsamości głosującego z treścią decyzji; c. audytowalności procesu przez Naród w standardzie end-to-end (E2E). 4. Szczegółowe wymogi dotyczące bezpieczeństwa, weryfikacji, tajności, anonimowości oraz audytu procedur elektronicznych, o których mowa w ust. 4, określają przepisy niniejszej ustawy dotyczące platformy partycypacyjno-deliberacyjnej oraz trybu podejmowania decyzji. Art. 2. [Definicje] 1. Ilekroć w ustawie jest mowa o: a. „platformie partycypacyjno-deliberacyjnej” – należy przez to rozumieć system teleinformatyczny służący do prowadzenia konsultacji publicznych, zbierania e-podpisów, przeprowadzania e-głosowań, publikacji materiałów oraz zapewnienia kontroli społecznej; b. „e-głosowaniu (e-voting)” – należy przez to rozumieć oddanie głosu w sposób elektroniczny, z zachowaniem wymogów tajności oraz weryfikowalności end-to-end; c. „e-poparciu” oraz „e-podpisie” – należy przez to rozumieć elektroniczne poparcie inicjatywy, złożone przy użyciu profilu zaufanego, podpisu osobistego lub innego środka identyfikacji elektronicznej, gwarantującego niezaprzeczalność i weryfikowalność tożsamości obywatela przez organ obsługujący platformę, przy jednoczesnym zabezpieczeniu tych danych przed dostępem podmiotów nieuprawnionych; d. „Karcie Skutków” – należy przez to rozumieć ustandaryzowany dokument informacyjny dotyczący projektu, pytania referendalnego lub propozycji decyzji, obejmujący co najmniej skutki: finansowe, prawne, społeczne, gospodarcze, dla bezpieczeństwa oraz wpływ na prawa i wolności; e. „pakiecie informacyjnym” – należy przez to rozumieć zestaw materiałów informacyjnych dotyczących projektu, obejmujący w szczególności streszczenie, uzasadnienie, dane źródłowe oraz argumenty stron debaty w ujednoliconym formacie; f. „śladzie legislacyjnym” – należy przez to rozumieć publiczny rejestr przebiegu prac nad projektem, publikowany na platformie w sposób zapewniający integralność i niezmienialność wpisów; g. „Bibliotece reklam” – należy przez to rozumieć publiczną bazę materiałów reklamowych i promocyjnych dotyczących referendum, inicjatywy lub decyzji, wraz z informacją o zleceniodawcy, wydatkach oraz kanałach dystrybucji; h. „delegacji (pełnomocnictwie) w płynnej demokracji” – należy przez to rozumieć odwoływalne upoważnienie do oddania e-głosu lub złożenia e-poparcia w imieniu obywatela, na zasadach określonych w ustawie; i. „publicznym rejestrze weryfikacyjnym” – należy przez to rozumieć rejestr prowadzony w sposób zapewniający niezmienialność danych, w szczególności z wykorzystaniem technologii rozproszonego rejestru, takiego jak łańcuch bloków; j. „deliberacji publicznej” – należy przez to rozumieć uporządkowany proces debaty publicznej prowadzony na platformie, obejmujący prezentację argumentów, moderację oraz publikację podsumowań. 2. Karta Skutków oraz pakiet informacyjny przedstawiają argumenty przemawiające za i przeciw proponowanemu rozwiązaniu w ujednoliconym układzie. Art. 3. [Zasady sprawowania władzy] 1. Podstawowymi zasadami sprawowania Władzy Zwierzchniej są: suwerenność, równość, praworządność, przejrzystość oraz odpowiedzialność. 2. Władza Zwierzchnia działa w granicach określonych Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej oraz innymi przepisami prawa. 3. Struktura organizacyjna opiera się na delegatach. 4. Władza Zwierzchnia opiera się również na obowiązkowej deliberacji, jawności procesu, ochronie praw mniejszości oraz cyberbezpieczeństwie i minimalizacji danych. 5. W ramach Władzy Zwierzchniej dopuszcza się mechanizmy płynnej demokracji, w szczególności delegowanie głosu lub poparcia, z prawem do natychmiastowego odwołania delegacji. Art. 3a. [Charakter przepisów] 1. Przepisy niniejszej ustawy stanowią przepisy szczególne w zakresie procesów partycypacyjnych, deliberacyjnych, e-poparcia i e-głosowania realizowanych na platformie. 2. Wprowadza się odpowiednie zmiany w ustawach odrębnych, w tym w Kodeksie wyborczym oraz ustawie o referendum ogólnokrajowym, w celu zapewnienia spójności z mechanizmami określonymi w niniejszej ustawie. Rozdział II: Tryb powołania delegatów i instrumenty bezpośrednie Art. 4. [Wyłanianie delegatów] 1. Delegaci są wybierani w drodze powszechnych, równych i bezpośrednich wyborów, przeprowadzanych z wykorzystaniem platformy. 2. Wybory, o których mowa w ust. 1, odbywają się w stałych odstępach co 3 lata. Wybory zarządza Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej w drodze postanowienia, na dzień przypadający w ciągu 30 dni przed upływem kadencji aktualnych delegatów. 3. Wybory mogą być przeprowadzane w trybie hybrydowym (elektronicznie oraz stacjonarnie). 4. Platforma zapewnia: tajność głosu, niepowiązywalność tożsamości z głosem, zakaz dowodu głosu oraz mechanizm ponownego głosowania (revote). Art. 5. [Kandydaci na delegatów] 1. Kandydatów zgłaszają obywatele posiadający czynne prawo wyborcze. 2. Zgłoszenie następuje przez platformę nie później niż na 3 miesiące przed wyborami. 3. Każdy obywatel mający czynne prawo wyborcze może kandydować na zasadach równych, po przejściu weryfikacji tożsamości. 4. Wyłanianie ostatecznej listy kandydatów opiera się na rankingu e-poparcia zbudowanym przez obywateli na platformie. Zgłaszanie kandydatur do struktur Rady Naczelnej jest całkowicie apolityczne, a kandydaci nie mogą należeć do partii politycznych. Art. 6. [Referendum ogólnokrajowe] 1. Referendum ogólnokrajowe zarządza Sejm albo Prezydent RP – na wniosek Rady Naczelnej, poparty przez co najmniej 0,5% obywateli biorących udział w ostatnich wyborach. 2. Poparcia udziela się na platformie w formie e-poparcia. 3. Wynik referendum ogólnokrajowego jest wiążący na zasadach określonych w art. 125 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Art. 6a. [Inicjatywa obywatelska] 1. Obywatelski projekt ustawy wnoszony do Sejmu wymaga poparcia co najmniej 50 000 obywateli na platformie. 2. Sejm przeprowadza pierwsze czytanie projektu w terminie 90 dni. 3. Jeżeli Sejm nie zakończy prac w 12 miesięcy lub odrzuci projekt, Rada Naczelna uruchamia procedurę domknięcia inicjatywy w drodze referendum, poprzedzonego deliberacją. Art. 6b. [Weto obywatelskie – referendum uchylające] 1. Weto obywatelskie stanowi formę sprzeciwu wobec uchwalonych aktów prawnych, realizowaną przez wniosek o przeprowadzenie referendum w sprawie ich uchylenia. 2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, składa się w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia ustawy w Dzienniku Ustaw, a przed dniem jej wejścia w życie (w okresie vacatio legis). 3. Wniesienie weta wymaga uzyskania co najmniej 500 000 e-podpisów. 4. Prawidłowe zgłoszenie wniosku o weto obywatelskie, poparte wymaganą liczbą e-podpisów, wstrzymuje wejście w życie zaskarżonej ustawy lub jej zaskarżonej części do czasu rozstrzygnięcia sprawy w referendum. Art. 6c. [Deliberacja i zabezpieczenia procesu] 1. Przed każdym referendum prowadzi się etap deliberacji publicznej trwający co najmniej 60 dni. 2. Dla projektów prowadzi się ślad legislacyjny, Bibliotekę reklam oraz publiczny rejestr lobbingu. 3. Przed uruchomieniem procedury referendalnej Rada Naczelna Władzy Zwierzchniej, po zasięgnięciu opinii niezależnych ekspertów prawa konstytucyjnego, przeprowadza kontrolę zgodności pytania oraz skutków proponowanej decyzji z Konstytucją RP. Wynik kontroli publikuje się na platformie. Od decyzji Rady Naczelnej wnioskodawcom przysługuje skarga do Sądu Najwyższego.

    Rozdział III: Infrastruktura i jednostki koordynujące

    Art. 7. [Prawo do informacji i odpowiedzi] 1. Organy władzy publicznej są obowiązane udzielić odpowiedzi na zapytania w terminie 14 dni (z opcją przedłużenia do 60 dni przy podaniu ważnych przyczyn). 2. Brak odpowiedzi w terminie lub odmowa udostępnienia danych niezbędnych do sporządzenia Karty Skutków stanowi naruszenie dyscypliny finansów publicznych oraz obowiązków służbowych. Rada Naczelna występuje z wnioskiem o ukaranie dyscyplinarne kierownika organu lub składa zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa z art. 231 Kodeksu Karnego. Art. 8. [Płynna demokracja – delegacje jako mechanizm rekomendacji] 1. Mechanizmy płynnej demokracji dopuszcza się wyłącznie w procesach konsultacji, deliberacji i rekomendacji. 2 Delegacja nie może zastępować osobistego aktu głosowania w referendum ani w wyborach powszechnych. Art. 9. [Jednostki koordynujące platformę] 1. Ustanawia się Radę Naczelną Władzy Zwierzchniej oraz Zespół Bezpieczeństwa i Audytu Platformy. 2. Jednostki te są apolitycznymi, niezależnymi państwowymi jednostkami organizacyjnymi. Nie wchodzą one w skład administracji rządowej ani samorządowej, pełniąc funkcje techniczno-organizacyjne i kontrolne. 3. W skład Zespołu Bezpieczeństwa i Audytu Platformy wchodzą specjaliści z zakresu cyberbezpieczeństwa, powoływani przez Radę Naczelną spośród kandydatów zgłoszonych przez rady naukowe instytutów informatyki wyższych uczelni publicznych oraz PAN. Kadencja trwa 5 lat. Art. 9a. [Operator platformy] 1. Operatorem platformy jest Państwowa Komisja Wyborcza (PKW) przy pomocy Krajowego Biura Wyborczego. 2. Operator odpowiada za utrzymanie platformy, bezpieczeństwo jej działania, prowadzenie rejestrów jawności oraz zapewnienie zgodności przetwarzania danych z przepisami o ochronie danych osobowych. 3. Operator publikuje na platformie politykę bezpieczeństwa, politykę prywatności oraz zasady retencji danych w zakresie niezbędnym do realizacji niniejszej ustawy. Art. 10. [Wymogi bezpieczeństwa i odporności] 1. Platforma partycypacyjno-deliberacyjna działa w architekturze odpornej na awarie i ataki, z zastosowaniem infrastruktury rozproszonej oraz procedur zarządzania kluczami kryptograficznymi w modelu wielopodmiotowym, zapewniającym rozdział uprawnień i brak pojedynczego punktu krytycznego. 2. Platforma stosuje mechanizmy bezpieczeństwa kont użytkowników, w szczególności: a. wieloskładnikowe uwierzytelnianie; b. środki ochrony przed przejęciami kont; c. wykrywanie nadużyć, w tym prób automatyzacji działań oraz masowego wpływania na procesy. 3. Platforma zapewnia ochronę wyników głosowania oraz integralność danych, w tym odporność na manipulacje wewnętrzne i zewnętrzne, przez zastosowanie rozdziału ról i uprawnień, rejestrowanie zdarzeń oraz mechanizmy weryfikacji poprawności operacji. 4. Platforma zapewnia ciągłość działania, w szczególności poprzez redundancję kluczowych komponentów, procedury odtwarzania po awarii oraz mechanizmy przywracania dostępności usług. 5. Spełnianie wymogów, o których mowa w ust. 1–4, podlega okresowej weryfikacji w drodze audytów bezpieczeństwa oraz testów odporności, a ich wyniki publikuje się na platformie w zakresie nienaruszającym bezpieczeństwa systemu oraz ochrony danych osobowych. Art. 10a. [Ochrona danych i prywatności] 1. Operator stosuje zasadę minimalizacji danych, ograniczenia celu i retencji oraz zapewnia rozdzielenie danych identyfikacyjnych od danych procesu głosowania w sposób uniemożliwiający powiązanie tożsamości z treścią głosu. 2. Przed uruchomieniem funkcji e-głosowania operator przeprowadza ocenę skutków dla ochrony danych (DPIA) oraz publikuje streszczenie wyników na platformie w zakresie nienaruszającym bezpieczeństwa systemu. 3. Dane identyfikacyjne, logi i metadane przetwarza się wyłącznie w zakresie niezbędnym do zapewnienia bezpieczeństwa, rozliczalności i przeciwdziałania nadużyciom. Art. 11. [Publiczna kontrola i otwartość] 1. Kod protokołów oraz kluczowych komponentów platformy partycypacyjno-deliberacyjnej udostępnia się publicznie w zakresie niezbędnym do publicznej weryfikacji działania platformy, na licencji wolnego i otwartego oprogramowania (open source), z zastrzeżeniem ust. 5. 2. Platforma zapewnia publiczną obserwowalność przebiegu głosowań w zakresie nienaruszającym tajności głosu oraz publikuje dziennik zdarzeń procesu, bez danych osobowych, obejmujący w szczególności: a. czas uruchomienia i zamknięcia głosowania; b. wersje oprogramowania użyte w procesie; c. komunikaty o incydentach i przerwach w działaniu; d. informacje niezbędne do weryfikacji integralności procesu w publicznym rejestrze weryfikacyjnym. 3. Przed każdą elekcją ogólnokrajową oraz przed każdym referendum ogólnokrajowym przeprowadza się niezależny audyt bezpieczeństwa i poprawności działania platformy; raport z audytu publikuje się na platformie. 4. Dla innych elekcji i referendów audyt, o którym mowa w ust. 3, przeprowadza się w przypadkach określonych przez Radę Naczelną Władzy Zwierzchniej, nie rzadziej jednak niż raz w roku; raport publikuje się na platformie. 5. Ustanawia się stały program zgłaszania podatności (bug bounty) oraz tryb publicznego raportowania poprawek i aktualizacji, z poszanowaniem bezpieczeństwa systemu, w szczególności bez ujawniania informacji umożliwiających przeprowadzenie ataku przed wdrożeniem poprawek. Art. 12. [Tajność, anonimowość i brak dowodu głosu] 1. Platforma partycypacyjno-deliberacyjna zapewnia tajność głosowania oraz brak możliwości powiązania tożsamości obywatela z treścią oddanego głosu, w szczególności przez zastosowanie rozwiązań technicznych i organizacyjnych uniemożliwiających identyfikację sposobu głosowania przez konkretną osobę. 2. Platforma nie może wytwarzać ani udostępniać danych lub funkcjonalności, które umożliwiałyby uzyskanie dowodu potwierdzającego sposób głosowania przez daną osobę (zakaz dowodu głosu), w celu ochrony przed handlem głosami, przymusem lub innymi formami nacisku. 3. Platforma stosuje mechanizm ponownego głosowania (revote) w głosowaniach elektronicznych, w którym za wiążący uznaje się ostatni głos oddany przez obywatela do czasu zamknięcia głosowania; głosy oddane wcześniej nie są uwzględniane w ostatecznym zliczeniu. 4. W zakresie niezbędnym do zapewnienia weryfikowalności procesu platforma może udostępniać informacje o poprawnym ujęciu głosu w zliczeniu wyłącznie w sposób nienaruszający tajności głosowania oraz zakazu dowodu głosu. Art. 13. [Audytowalność end-to-end i publiczny rejestr weryfikacyjny] 1. Platforma partycypacyjno-deliberacyjna zapewnia weryfikowalność end-to-end (E2E) procesu głosowania elektronicznego, umożliwiając każdemu obywatelowi sprawdzenie, że oddany przez niego głos został poprawnie zarejestrowany i ujęty w ostatecznym zliczeniu, bez ujawniania treści głosu oraz bez naruszania zakazu dowodu głosu. 2. Platforma utrzymuje publiczny rejestr weryfikacyjny umożliwiający niezależną weryfikację integralności procesu oraz zliczeń, w szczególności przez potwierdzenie kompletności i spójności danych zliczeniowych oraz zgodności z dziennikiem zdarzeń. 3. Publiczny rejestr weryfikacyjny prowadzi się w sposób zapewniający niezmienialność i publiczną dostępność danych oraz wykluczający utrwalanie danych osobowych lub informacji umożliwiających identyfikację sposobu głosowania przez konkretną osobę; rejestr może być prowadzony w szczególności z wykorzystaniem technologii rozproszonego rejestru, takiej jak łańcuch bloków, lub równoważnego mechanizmu. Art. 14. [Dostępność i tryb hybrydowy] 1. Platforma partycypacyjno-deliberacyjna spełnia wymagania dostępności cyfrowej dla osób ze szczególnymi potrzebami oraz zapewnia rozwiązania wspierające korzystanie z platformy przez osoby z niepełnosprawnościami. 2. Platforma zapewnia wsparcie dla osób wykluczonych cyfrowo, w szczególności poprzez możliwość skorzystania z pomocy asystenta oraz materiałów instruktażowych w ujednoliconym formacie. 3. Zapewnia się równoległą możliwość oddania głosu, złożenia e-poparcia albo e-podpisu oraz uzyskania wsparcia w punktach stacjonarnych (tryb hybrydowy), w szczególności w urzędach oraz innych punktach publicznych. 4. Punkty stacjonarne, o których mowa w ust. 3, zapewniają warunki tajności głosowania oraz zakaz dowodu głosu, a także realizują procedury weryfikacji tożsamości zgodnie z prawem. Art. 15. [Biblioteka reklam] 1. Na platformie prowadzi się jawną Bibliotekę reklam dla kampanii. 2. Biblioteka reklam jest publicznie dostępna, przeszukiwalna i zawiera pełne dane o podmiocie finansującym, kwocie wydatków, fakturach źródłowych oraz kryteriach targetowania użytkowników. Dane te są aktualizowane na platformie w czasie rzeczywistym. Art. 15a. [Skargi i odwołania] 1. Obywatelowi przysługuje skarga na działania operatora platformy. 2. W przypadku nieuwzględnienia skargi przez operatora platformy, obywatelowi przysługuje odwołanie do Sądu Najwyższego w terminie 7 dni od dnia doręczenia decyzji. 3. Sąd Najwyższy rozpatruje odwołanie w składzie 3 sędziów, w postępowaniu nieprocesowym, w terminie 14 dni.

    Rozdział IV: Kompetencje i kontrola społeczna

    Art. 16 [Zakres kompetencji i nadzór] 1. Rada Naczelna Władzy Zwierzchniej, działając z inicjatywy własnej lub na wniosek obywateli zgłoszony za pośrednictwem platformy, realizuje nadzór społeczny, wysyła wiążące zapytania i monitoruje zgodność działań rządu, parlamentu i sądów z interesem publicznym, bez naruszania niezawisłości sędziowskiej. 2. Władza Zwierzchnia realizuje kompetencje, o których mowa w ust. 1, w szczególności poprzez instrumenty określone w niniejszej ustawie, w tym referenda, inicjatywy obywatelskie oraz weto obywatelskie, z poszanowaniem Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz przepisów odrębnych. Art. 17. [Prawo do odwołania – Recall] 1. Władza Zwierzchnia realizuje prawo do odwołania przedstawicieli w drodze referendum odwoławczego. 2. Procedurę referendum odwoławczego wszczyna i przeprowadza Państwowa Komisja Wyborcza na wniosek Rady Naczelnej Władzy Zwierzchniej, po spełnieniu wymogów określonych w ust. 2. 3. Referendum zarządza się na wniosek co najmniej 10% obywateli z danego okręgu, składany i popierany na platformie. Art. 18. [Etyka, jawność i konflikt interesów delegatów] 1. Członkowie Rady Naczelnej Władzy Zwierzchniej oraz delegatur składają oświadczenia majątkowe oraz oświadczenia o konfliktach interesów; oświadczenia publikuje się na platformie partycypacyjno-deliberacyjnej, z zastrzeżeniem ochrony danych osobowych oraz informacji prawnie chronionych. 2. Przez konflikt interesów rozumie się w szczególności sytuację, w której interes prywatny delegata, jego małżonka, osoby pozostającej z nim we wspólnym pożyciu, krewnego lub powinowatego do drugiego stopnia albo podmiotu powiązanego może wpływać lub sprawiać wrażenie wpływu na bezstronność wykonywania czynności w ramach Władzy Zwierzchniej. 3. Delegat jest obowiązany wyłączyć się od udziału w czynnościach, w tym od głosowania, opiniowania lub podejmowania decyzji, w sprawach, w których zachodzi konflikt interesów. 4. Informację o wyłączeniu, wraz z uzasadnieniem oraz wskazaniem rodzaju konfliktu interesów, publikuje się na platformie partycypacyjno-deliberacyjnej, w zakresie nienaruszającym ochrony danych osobowych. 5. Szczegółowy zakres oświadczeń, tryb ich składania, aktualizacji, weryfikacji oraz publikacji określa regulamin uchwalony przez Radę Naczelną Władzy Zwierzchniej i opublikowany na platformie. Art. 19. [Kadencyjność i zakaz „obrotowych drzwi”] 1. Po zakończeniu pełnienia funkcji delegata w organach Władzy Zwierzchniej obowiązuje karencja w zakresie podejmowania odpłatnego zatrudnienia, pełnienia funkcji lub świadczenia usług doradczych, lobbingowych lub reprezentacyjnych w sprawach, które należały do zakresu czynności delegata lub w których delegat uczestniczył w podejmowaniu rozstrzygnięć, opiniowaniu albo nadzorze – przez okres 12 miesięcy. 2. Zakaz, o którym mowa w ust. 1, obejmuje w szczególności działania podejmowane na rzecz podmiotów, których interes był lub mógł być przedmiotem rozstrzygnięcia, opinii lub monitoringu w ramach Władzy Zwierzchniej. 3. Były delegat składa oświadczenie o podjęciu aktywności odpłatnej w okresie karencji oraz publikuje się je na platformie partycypacyjno-deliberacyjnej, z zastrzeżeniem ochrony danych osobowych. 4. Szczegółowe zasady karencji, tryb składania oświadczeń oraz katalog wyjątków, w szczególności w przypadkach braku ryzyka konfliktu interesów, określa regulamin uchwalony przez Radę Naczelną Władzy Zwierzchniej i opublikowany na platformie.

    Rozdział V: Sankcje i przepisy końcowe

    Art. 20. [Sankcje za nadużycia w procesach obywatelskich] 1. Kto dopuszcza się czynów naruszających bezpieczeństwo, uczciwość lub integralność procesów obywatelskich określonych w ust. 2 (w tym fałszowania e-poparcia, tworzenia farm botów/podpisów), podlega karze pozбавienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. 2. Postępowanie wyjaśniające w sprawach technicznych prowadzi Zespół Bezpieczeństwa i Audytu Platformy, o którym mowa w art. 9 pkt. 3. Art. 21. [Wejście w życie] 1. Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisów dotyczących powołania pierwszej Rady Naczelnej oraz obowiązków Operatora (PKW) w zakresie przygotowania platformy, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. Art. 22. [Przepisy przejściowe] 1.Państwowa Komisja Wyborcza, jako Operator platformy, wykonuje zadania określone w art. 23 ust. 4 do czasu ukonstytuowania się pierwszej Rady Naczelnej Władzy Zwierzchniej, co powinno nastąpić nie później niż w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

    Uzasadnienie projektu

    Dlaczego potrzebujemy tej ustawy? Konstytucja w artykule 4 mówi jasno: władza w Polsce należy do Narodu. Jednak na co dzień wszyscy czujemy, że ta władza kończy się w momencie wrzucenia głosu do urny wyborczej. Przez kolejne 4 lata jesteśmy skazani na decyzje polityków, którzy często słuchają liderów swoich partii lub bogatych lobbystów, a nie zwykłych ludzi. Obecny system wyborczy stworzył sytuację, w której dwie największe partie zabetonowały scenę polityczną, a obywatel nie ma narzędzi, by kontrolować tych, których wybrał. Ta ustawa to zmienia. Przenosi zasady z papieru do rzeczywistości i daje każdemu Polakowi realne narzędzia kontroli nad rządzącymi. Zamiast czekać 4 lata na kolejne wybory, dostajemy legalny, bezpieczny system cyfrowy do bieżącego decydowania o losach kraju. Co dokładnie wprowadza ta ustawa? Cyfrowy Sejm dla Obywateli (Platforma): Powstanie oficjalna, bezpieczna aplikacja państwowa (obsługiwana przez zaufaną Państwową Komisję Wyborczą), na której każdy z nas będzie mógł podpisywać petycje, zgłaszać projekty ustaw i brać udział w dyskusjach. System oparty na nowoczesnych technologiach (jak blockchain) gwarantuje, że nikt nie sfałszuje naszych głosów. Weto Ludowe (Hamulec bezpieczeństwa): Jeśli posłowie przegłosują w nocy złą, szkodliwą ustawę, obywatele będą mieli 30 dni na zebranie podpisów w aplikacji. Gdy zbierze się odpowiednia liczba, wejście ustawy w życie zostaje natychmiast zawieszone, a o jej losie Polacy zdecydują w ogólnokrajowym referendum. Politycy nie będą już mogli lekceważyć zdania społeczeństwa. Możliwość Odwołania Polityka (Recall): Koniec z bezkarnością i łamaniem obietnic wyborczych. Jeśli poseł lub senator rażąco zawiedzie zaufanie w swoim regionie, mieszkańcy mogą zebrać podpisy na platformie i rozpisać referendum w sprawie odwołania go w trakcie kadencji. Płynna Demokracja (Rekomendacje): Nie każdy ma czas, by codziennie czytać setki stron skomplikowanych projektów ustaw. Ustawa pozwala na bezpieczne „przekazanie” swojego głosu doradczego na platformie zaufanemu ekspertowi, organizacji społecznej lub sąsiadowi, który zna się na temacie (np. na rolnictwie czy edukacji). W każdej chwili można ten głos odebrać i w samym referendum zagłosować osobiście. Koniec z Tajnymi Układami (Pełna Jawność): Ustawa zmusza urzędników do pokazywania w prostych tabelach (Kartach Skutków), ile naprawdę będzie kosztować każda ustawa i kto na niej zyska. Każde spotkanie polityka z lobbystą oraz każda reklama polityczna w internecie (wraz z rachunkami) będą widoczne dla każdego na platformie. Przewidywane skutki społeczne, gospodarcze, finansowe i prawne
    • Społeczne: zwiększenie zaufania obywateli do państwa, większa aktywność społeczna, ograniczenie alienacji politycznej.
    • Gospodarcze: większa przejrzystość procesu legislacyjnego, możliwość blokowania ustaw szkodliwych dla obywateli.
    • Finansowe: koszty organizacji procedur (systemy informatyczne, obsługa podpisów, kampanie informacyjne).
    • Prawne: konieczność dostosowania regulaminu Sejmu i ustaw szczegółowych do nowych mechanizmów.
    Źródła finansowania Koszty wdrożenia ustawy mogą być pokryte z budżetu państwa, w szczególności z rezerwy celowej na rozwój systemów informatycznych administracji publicznej. W przypadku działań lokalnych – z budżetów jednostek samorządu terytorialnego. Zgodność z prawem Unii Europejskiej Projektowana regulacja dotyczy wyłącznie wewnętrznego ustroju państwa i nie jest objęta prawem Unii Europejskiej. Nie narusza zobowiązań międzynarodowych Polski. Podsumowanie Ta ustawa nie niszczy państwa – ona je uzdrawia. Nie likwiduje Parlamentu, ale stawia nad nim najwyższego szefa: Naród. Sprawia, że Polska przestaje być własnością partii politycznych, a staje się dobrem wspólnym wszystkich obywateli.

    Opracował: Jan Sposób,

    tel. 794 999 711, mail: jan.sposob@o2.pl; www.mypolacy.net.pl

    Ożarów dn. 24 czerwca 2026

  • SŁUŻEBNA ROLA WŁADZ Z WYBORU

    W demokratycznym państwie uprawianie polityki to służba wszystkim obywatelom. To zaszczyt, którego pragnie każdy obywatel. Polityk winien pełnić swój urząd społecznie, otrzymując jedynie zwrot kosztów. Premier to kierownik państwa, którym zarządza niczym sprawnym przedsiębiorstwem. Ministrowie to pracownicy tego przedsiębiorstwa, którzy nie opuszczają żadnego dnia pracy. Analogicznie w samorządach – władza samorządowa to rada gminy, natomiast wójt czy burmistrz jest szefem zespołu urzędników, obsługujących wspólnotę gminną.

    My Polacy uważamy że:

    1. Nieuzasadnione jest nadawanie immunitetów posłom i senatorom, ponieważ prowadzi to do licznych patologii i działań niezgodnych z prawem. Również zasadne jest ograniczenie immunitetu sędziów oraz prokuratorów jedynie do czynności związanych z wykonywaniem zawodu.

    2. Zasadne jest zniesienie wydatków oraz grantów finansowych dla posłów oraz senatorów; zniesienie dodatków za pracę w komisjach oraz wprowadzenie restrykcji finansowych za nieobecność podczas głosowań i posiedzeń komisji; pozostawienie jedynie diet oraz pieniędzy przeznaczonych na utrzymanie biur.
    3. Konieczne jest zredukowanie zbędnych wydatków kancelarii Prezydenta RP poprzez ograniczenie do minimum administracji wokół Prezydenta. Docelowo wprowadzenie rządów prezydenckich, gdzie prezydent jest szefem Rady Ministrów
    4. Uzasadnione jest włączenie polityków do systemu sądownictwa powszechnego poprzez zniesienie Trybunału Stanu i przekazanie jego kompetencji Sądowi Okręgowemu w Warszawie.
    5. Konieczne jest wprowadzenie odpowiedzialności urzędników wraz z możliwością ubezpieczenia ich od błędnych decyzji w czasie pracy. Zobowiązanie urzędników wyższego szczebla do ponoszenia odpowiedzialności razem z urzędnikiem wskazanym przez prokuratora jako sprawcą błędu. Ponoszenie odpowiedzialności ze względu na podpis na decyzji a nie metrykę sprawy.

  • Narzędzia Władzy Zwierzchniej Narodu

    REFERENDUM

    Wiążąca moc obywatelskiego wniosku o referendum podpisanego przez 500 tys. obywateli. Sejm zobligowany do przeprowadzenia referendum w ciągu 60 dni. Wniosek nie podlega głosowaniu. Zniesienie wymogu frekwencji dla ważności referendum, a także katalogu spraw publicznych, których nie może dotyczyć obywatelskie referendum. Obligatoryjnie referendum rozpisywane w przypadku działań ze strony Sejmu na rzecz zmiany lub całkowitej rewizji Konstytucji, członkostwa Polski w organizacjach międzynarodowych, interwencji zbrojnej poza granicami kraju oraz zwiększenia długu publicznego.2.

    ODWOŁANIE (RECALL)

    Możliwość odwołania przez wyborców posła lub senatora, ministra oraz Rady Ministrów w trakcie kadencji, w drodze referendum w okręgu wyborczym (poseł, senator) lub referendum ogólnokrajowego (minister, Rada Ministrów).3.

    WETO LUDOWE

    Możliwość uchylenia już obowiązujących przepisów prawnych w drodze referendum. Wniosek o weto ludowe poparty przez 500 tys. obywateli wiążący dla Sejmu. Sejm rozpisuje ogólnokrajowe referendum. Wniosku nie można złożyć później niż 6 miesięcy od uchwalenia przepisów, których ma dotyczyć. Jeśli większość obywateli w referendum opowie się za uchyleniem ustawy przestaje ona obowiązywać.4.

    OBYWATELSKA INICJATYWA USTAWODAWCZA

    Wydłużenie terminu zbierania podpisów pod obywatelskim projektem ustawy do 6 miesięcy. Prawo do zaprezentowania swoich projektów na kanale telewizji publicznej TVP Debata. Możliwość zbierania podpisów pod inicjatywami drogą elektroniczną. Prawo dla obywateli do zmiany Konstytucji RP lub jej całkowitej rewizji w drodze własnego projektu.5.

    ELEKTRONICZNE GŁOSOWANIE

    Możliwość głosowania w wyborach powszechnych za pośrednictwem Internetu, a także zbierania podpisów obywateli drogą elektroniczną.

    6. OBYWATELSKA KONTROLA SĄDOWNICTWA

    Poszerzenie udziału ławników w działalności sądów. Wprowadzenie bezpośredniego wyboru przełożonych prokuratorów prokuratur apelacyjnych w wyborach samorządowych, a także bezpośredniego wyboru Prokuratora Generalnego w wyborach parlamentarnych.

    7. OBRONNOŚĆ PAŃSTWA

    Poddanie pod ogólnokrajowe referendum propozycji przyjęcia przez Polskę zasady neutralności militarnej. Wprowadzenie obligatoryjności referendum na ewentualność rozpoczęcia zbrojnej interwencji poza granicami kraju.

  • My Polacy – też tak chcemy!

    Konstytucja RP daje Nam Polakom mocne podstawy, by opisana wyżej forma demokracji była możliwa do zastosowania. Art. 4 Konstytucji ustanawia Władzę Zwierzchnią Narodu, co jednoznacznie należy rozumieć jako zwierzchnictwo nad działaniami rządu, Parlamentu oraz władz samorządowych, zarówno na etapie stanowienia prawa jak i podejmowania decyzji w sprawach politycznych, gospodarczych czy społecznych. Dalsze zapisy Konstytucji definiują narzędzia sprawowania władzy zwierzchniej, jakimi są referenda, weto obywatelskie czy inicjatywa ustawodawcza, lecz nie są to jedyne formy zwierzchnictwa, gdyż najważniejszą rolą jest kontrola Suwerena nad władzą ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą.

    Realnie zapisy te są martwe, a demokracja w Polsce nie funkcjonuje tak, jak powinna być rozumiana – czyli demokrates – władza ludu.

    Referenda są nieskuteczne, bo obwarowane szeregiem progów, a ostatecznie wynik referendum może nie zostać uznany przez Parlament.

    Inicjatywa obywatelska, wymagająca 500 tys. podpisów, może być zlekceważona przez rządzących,

    a wysiłek obywateli zmielony, jak to miało już miejsce.

    Weto obywatelskie jest niemożliwe do zrealizowania wobec podziałów społecznych i braku obiektywnych mediów.

    Jak widać, bezpośrednie sprawowanie władzy w Polsce nie istnieje. Ale Konstytucja przewiduje inną formę demokracji, czyli sprawowanie władzy poprzez swoich przedstawicieli.

    To też nie funkcjonuje w Polsce; za sprawą wadliwego systemu wyborczego.

    Kodeks wyborczy nie oddaje ducha i istoty Konstytucji. Nadaje przywileje głównym partiom politycznym, wybory są przeprowadzane przez Państwową Komisje wyborczą, która nie jest organem konstytucyjnym, sędziowie PKW są ustawowo powoływani przez partie, a ich wynagrodzenia zakrawają na korupcję polityczną.

    W rezultacie wyborczy nie mają wpływu na wybory, a ich/nasza aktywność sprowadza się do głosowania, czyli postawienie jednego krzyżyka raz na cztery lata przy nazwisku zaproponowanym przez wodza partii.

    W rezultacie 40-to milionowym Narodem rządzą na zmianę dwaj dyktatorzy i ich dwór, uzależniony od przeróżnych apanaży.

    Co zatem, My Polacy powinniśmy zrobić?

    1. Powołać niezwłocznie nieformalne struktury Władzy Zwierzchniej Narodu, w oparciu o funkcjonujące obecnie niszowe partie polityczne, ruchy społecznościowe, stowarzyszenia i wszelkich aktywnych Polaków;
    2. Przygotować ustawę o strukturach, kompetencjach i zasadach organizacyjnych Władzy Zwierzchniej Narodu, oraz przeprowadzić proces legislacyjny w oparciu i inicjatywę obywatelską;
    3. Wymóc na Ministerstwie Cyfryzacji stworzenie i finansowanie platformy internetowej do obsługi demokracji płynnej, na wzór Islandii.

  • Demokracja płynna, uczestnicząca

    Pojęcie demokracji płynnej, to szczególna forma demokracji bezpośredniej, w której obywatele biorą aktywny udział w podejmowaniu decyzji politycznych i społecznych, nie tylko poprzez wybory czy referenda, ale również poprzez bezpośrednie uczestnictwo w procesie decyzyjnym. W takiej formie demokracji obywatele mają możliwość bezpośredniego wpływu na kształtowanie polityki publicznej, głosując na konkretnym etapie procesu legislacyjnego, wnosząc własne propozycje ustaw, lub uczestnicząc w decyzjach za pomocą platform internetowych.

    Dobrym przykładem do naśladowania jest Islandia, gdzie do funkcjonowania demokracji płynnej, wykorzystany jest Internet. Islandzki rząd od wielu lat wykorzystuje platformy internetowe do zbierania opinii i propozycji obywateli w celu uwzględnienia ich w procesie podejmowania decyzji.

    Wykorzystanie Internetu do konsultacji społecznych ma formę prawną i jest realizowane jako zadanie rządowe.

    Praktyka wygląda tak, że rząd Islandii uruchamia platformy internetowe, na których obywatele mogą zgłaszać swoje propozycje, komentować projekty ustaw czy inne inicjatywy legislacyjne. Obywatele mają możliwość wyrażania swoich opinii, przedstawiania pomysłów oraz uczestniczenia w dyskusjach na temat różnych kwestii publicznych.

    Rząd islandzki bierze pod uwagę zgłoszone propozycje i opinie obywateli podczas procesu podejmowania decyzji politycznych. W ten sposób aktywność obywatelska jest uwzględniana w procesie legislacyjnym, co zwiększa zaangażowanie społeczne i umożliwia obywatelom bezpośredni wpływ na kształtowanie polityki publicznej.

    W rezultacie Islandia jest przykładem kraju, w którym wykorzystanie internetu do konsultacji społecznych ma silną podstawę prawną i jest integralną częścią procesu podejmowania decyzji rządowych, umożliwiając obywatelom aktywny udział w życiu publicznym.

    W Islandii przepisy regulujące internetowe konsultacje społeczne wynikają z różnych aktów prawnych, w tym z ustaw uchwalonych przez parlament oraz z praktyk opartych na konstytucji. Islandzka konstytucja zawiera zapisy dotyczące demokracji i partycypacji obywatelskiej, które stanowią podstawę prawną dla takich inicjatyw.

    W odniesieniu do prawa krajowego, Islandia reguluje kwestie konsultacji społecznych poprzez ustawy dotyczące partycypacji obywatelskiej, dostępu do informacji publicznej, jak również poprzez regulacje dotyczące udziału społeczeństwa w procesie legislacyjnym. Do przeprowadzania konsultacji społecznych wykorzystywane są specjalne platformy internetowe, które umożliwiają obywatelom udział w procesach decyzyjnych. Przykładem takiej platformy jest “Your Priorities” (isl. “Þitt íslenska”), która pozwala obywatelom zgłaszanie pomysłów, dyskusję nad nimi oraz głosowanie. Platforma ta służyła między innymi do zbierania opinii w ramach procesu rewizji konstytucji w 2010 roku. Wówczas to Islandia wprowadziła “Konstytucję Internetową”, czyli proces rewizji konstytucji, w którym obywatele mieli możliwość bezpośredniego uczestnictwa poprzez Internet. Ten proces był pionierskim przykładem wykorzystania nowych technologii do zaangażowania społecznego w procesie konstytucyjnym. Zaowocowała to nową wersją konstytucji Islandii, uwzględniającą opinie i sugestie obywateli zgromadzone poprzez platformę internetową.

    Administracja takich platform, odpowiedzialność za ich utrzymanie oraz zarządzanie należy najczęściej do organów rządowych, takich jak ministerstwa lub agendy odpowiedzialne za partycypację obywatelską i sprawy społeczne. Administracja platformy może obejmować moderację dyskusji, zbieranie opinii oraz analizę zebranych danych. W przypadku dochodzenia do końcowych rozwiązań, decyzje podejmowane są na podstawie wyników konsultacji, w tym wyników głosowań, opinii i dyskusji. Ostateczne rezultaty konsultacji są wykorzystane do formułowania polityki publicznej, projektów ustaw lub decyzji administracyjnych.

  • USTAWA o zmianie Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

    USTAWA

    o zmianie Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

    PROJEKT

    Art. 1. W Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483, z późn. zm.) wprowadza się następujące zmiany:

    1) w art. 4 po ust. 2 dodaje się ust. 3 i 4 w brzmieniu:

    „3. Naród sprawuje władzę bezpośrednio również z wykorzystaniem narzędzi teleinformatycznych, w szczególności w procesach konsultacji, deliberacji, udzielania poparcia oraz referendum.
    4. Zasady i tryb wykonywania uprawnień, o których mowa w ust. 3, określa ustawa. W zakresie w niej uregulowanym przepisy innych ustaw nie mogą ograniczać wykonywania tych uprawnień.”;

    2) w art. 118 w ust. 2 wyrazy „100 000” zastępuje się wyrazami „50 000”, a po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu: „2a. Poparcie projektu ustawy może być udzielone również w postaci elektronicznej, na zasadach określonych w ustawie.”;

    3) w art. 125 ust. 3 otrzymuje brzmienie: „3. Wynik referendum jest wiążący.”;

    4) po art. 125 dodaje się art. 125a-125c w brzmieniu:

    „Art. 125a.

    1. Referendum ogólnokrajowe zarządza się także na wniosek co najmniej 500 000 obywateli mających prawo udziału w referendum, na zasadach określonych w ustawie.

    2. Referendum, o którym mowa w ust. 1, zarządza się nie później niż w terminie 90 dni od dnia stwierdzenia spełnienia wymogów formalnych.

    Art. 125b.

    1. Obywatele mogą wystąpić z wnioskiem o przeprowadzenie referendum w sprawie uchylenia ustawy albo jej części w terminie 6 miesięcy od dnia jej ogłoszenia.

    2. Zasady e-głosowania, e-poparcia oraz standardy tajności, anonimowości i weryfikowalności end-to-end określa ustawa.

    Art. 125c.

    Ważność referendum ogólnokrajowego oraz rozpatrywanie protestów określa ustawa; właściwość Sądu Najwyższego w tym zakresie nie może być wyłączona.”.

    Art. 2. Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

    UZASADNIENIE

    I. Potrzeba i cel wydania ustawy

    Celem niniejszego projektu jest unowocześnienie polskiego systemu demokratycznego poprzez pełne wdrożenie zasady zwierzchnictwa Narodu (art. 4 Konstytucji). Obecne mechanizmy demokracji bezpośredniej są niewystarczające i często iluzoryczne ze względu na wysokie progi frekwencyjne oraz brak wykorzystania technologii cyfrowych. Projekt dąży do stworzenia „Demokracji Bezpośredniej 4.0”.

    II. Przedstawienie stanu faktycznego w dziedzinie, która ma być unormowana

    Obecnie referendum ogólnokrajowe zależy od woli Sejmu, a jego wiążący charakter jest uwarunkowany 50-procentową frekwencją, co prowadzi do bojkotów głosowań. Inicjatywa ustawodawcza wymaga 100 000 fizycznych podpisów, co w dobie cyfryzacji jest barierą anachroniczną.

    III. Wyjaśnienie kluczowych zmian

    1) Art. 4 ust. 3 i 4: umożliwia sprawowanie władzy przez Internet, dając cyfrowym narzędziom rangę konstytucyjną.

    2) Art. 118: obniża próg inicjatywy ustawodawczej do 50 000 i wprowadza e-poparcie, zwiększając wpływ obywateli na proces legislacyjny.

    3) Art. 125 ust. 3: znosi próg frekwencyjny. Głosujący obywatele nie mogą być zakładnikami osób biernych.

    4) Art. 125a-125c: wprowadzają obowiązkowe referendum na wniosek obywateli (500 tys. osób) oraz tzw. „weto obywatelskie” – możliwość uchylenia szkodliwej ustawy przez Naród w ciągu 6 miesięcy od jej ogłoszenia.

    5) Standardy e-głosowania: projekt nakłada na ustawodawcę obowiązek zachowania najwyższych standardów (w tym weryfikowalności end-to-end), co wzmacnia bezpieczeństwo procesu decyzyjnego.

    IV. Skutki społeczne, gospodarcze i prawne

    Ustawa zwiększy poczucie sprawstwa obywateli i doprowadzi do większej odpowiedzialności klasy politycznej. Wprowadzenie e-demokracji zredukuje koszty organizacyjne referendów w długim terminie.

    V. Oświadczenie o zgodności z prawem Unii Europejskiej

    Projektowana regulacja nie jest objęta prawem Unii Europejskiej, gdyż dotyczy wewnętrznej struktury ustrojowej państwa członkowskiego.

  • Prawybory na Prezydenta RP

     

    Dziś, kiedy wszystkie media kierują naszą uwagę na wybory prezydenckie za Wielką Wodą, kiedy fabryki Volkswagena zamykają się po raz pierwszy od II WŚ w Niemczech, kiedy coraz więcej krajów dołącza do bloku BRICS, My Polacy w Kraju nad Wisłą nie możemy zapominać, że już za pół roku staniemy przed wyborem Głowy Państwa naszej ukochanej, Najjaśniejszej Rzeczypospolitej.

    Kierowani patriotyzmem i odpowiedzialnością za przyszłość naszego Państwa i Narodu, środowiska niezależne, alternatywne do obecnego obozu władzy, wraz ze środowiskami Polonii (za granicą mieszka ok. 20 milionów Polaków), podjęły inicjatywę wyłonienia własnego kandydata na urząd prezydencki w drodze Prawyborów.

    60-osobowe Kolegium Elektorów składające się z Polaków – reprezentantów różnych środowisk z kraju i zagranicy, po spotkaniach z kilkunastoma kandydatami w październiku, wybrało osiem osób, którzy wezmą udział w konwencji pra-wyborczej w dniu 16 listopada w Warszawie.

    Kandydaci do Prawyborów reprezentują różne środowiska społeczne, różny dorobek zawodowy i naukowy, jak też bogate doświadczenia życiowe, lecz łączy ich wszystkich głębokie zrozumienie problemów współczesności i zadań, jakie stają przed polskimi władzami. Kolegium Elektorów staje przed nie lada wyzwaniem wyboru tego Pierwszego wśród Równych, jak to dawnej w Polsce określano.

    Lista Kandydatów wyłonionych przez Kolegium Elektorów, przestawia się następująco (w kolejności alfabetycznej):

    1. dr Andrzej Wawrzyniec Dembiński, lat 78, zmuszony w czasie stanu wojennego do emigracji, rezydujący we Francji. Matematyk, twórca systemów sterowania, alpinista, morski sternik jachtowy. Aktywna działalność polityczna oraz naukowa we Francji, liczne kontakty z organizacjami politycznymi i gospodarczymi na świecie, liczne uznania i odznaczenia za rozwiązania technologiczne, działalność publicystyczną oraz wdrożeniową nowatorskich rozwiązań.
    2. prof. Włodzimierz Julian Korab-Karpowicz, lat 71, zam. w Bielsku Białej. Filozof, politolog, dyplomata, doświadczenie w działalności samorządowej (były wiceprezydent Gdańska). Wykładowca na wielu polskich i zagranicznych uczelniach, założyciel Ruchu Wolne Wybory.
    3. mgr inż. Jan Kubań, lat 65, zam. Warszawa. Prezes Fundacji PAFERE, wykładowca na Uczelni ASBIRO, własna działalność gospodarcza „QBS-Jan Kubań”, biocybernetyk. Przewodniczący Rady Referendalnej inicjatywy Generator Referendów, gorący zwolennik demokracji bezpośredniej, Tłumacz i poliglota, liczne własne publikacje
    4. inż. Maria Leśniak-Wojciechowska, lat 71, pochodzi z Krakowa. Doświadczona działaczka społeczna i samorządowa, rolniczka, ławnik Sądu Rejonowego Kraków-Sródmieście, przedsiębiorca w branży wydawniczej i transportowej, odznaczenia państwowe za działalność w Wojskowym Klubie Sportowym (hobby strzelectwo).
    5. mgr Romuald Starosielec, lat 65, zam. Warszawa. Redaktor naczelny miesięcznika “Polityka Polska”, przedsiębiorca. Współzałożyciel i lider ruchu „Jedność Narodu”, a następnie porozumienia organizacji społecznych i politycznych „Ruch Naprawy Polski”. Absolwent Wyższej Oficerskiej Szkole Lotniczej w Dęblinie, członek Stowarzyszenia Lotników Polskich. 
    6. dr Leszek Sykulski, lat 43, zam. w Częstochowie, doktor nauk politycznych, historyk, nauczyciel akademicki, porucznik rezerwy Wojska Polskiego, Prezes partii politycznej Bezpieczna Polska. Pracował również jako analityk ds. bezpieczeństwa międzynarodowego w Kancelarii Prezydenta RP w czasie prezydentury Lecha Kaczyńskiego. W latach 2006–2007 z nominacji prezydenta zasiadał w Komisji Weryfikacyjnej WSI.
    7. mgr inż. Robert Śledź, lat 50, zamieszkały w Toruniu, Prezes Zarządu Krajowego Polskiego Interesu Narodowego, propagator tematyki politycznej i historycznej na łamach Narodowego Centrum Monitorowania Antypolonizmu
    8. dr Paweł Ziemiński, lat 70, zam. w Łodzi. Doktor nauk ekonomicznych, były pracownik naukowo-dydaktyczny Uniwersytetu Łódzkiego oraz Akademii Świętokrzyskiej. Narodowy i suwerenistyczny działacz polityczny i społeczny; publicysta, reporter krajowy i zagraniczny; aktywny bloger kilku portali w Polsce i za granicą; aktywista europejskiego ruchu słowiańskiego. Współorganizator ponadpartyjnego ruchu Kongres Polski Suwerennej, przewodniczący partii Polska Patriotyczna. Ppor. Wojska Polskiego w stanie spoczynku.

    Niezależnie od tego, kogo Elektorzy wskażą jako konkurenta dla przedstawicieli obecnego układu władzy w Polsce, mamy nadzieję, że wszyscy Kandydaci w Prawyborach utworzą wokół „Pierwszego” zgrany zespół – Gabinet Prezydencki, tak na okres kampanii prezydenckiej, jak też po wyborach w celu kreowania polskiej polityki na następne lata.

    Zwracamy się do przedstawicieli i dziennikarzy Szanownych Mediów, o życzliwość dla naszych Kandydatów.

    Więcej aktualnych informacji o Prawyborach na stronie www.prawybory2025.pl

    Jan Sposób, dn. 6 października 2024

  • My Polacy obierzmy sobie nowego Prezydenta RP

    Warszawa – Świat, Październik 2024

    Polacy z kraju i emigracji połączyli siły i organizują w listopadzie br. prawybory, aby wyłonić wspólnego kandydata na Prezydenta RP, który stawi czoła kandydatom z partyjnych nominacji.

    Zbliżające się wybory prezydenckie 2025 budzą coraz większe emocje, związane z kandydaturami głównych partii politycznych. Dualizm na polskiej scenie politycznej jest przyczyną głębokich podziałów w polskim społeczeństwie. Dla stabilności kraju i dalszego rozwoju Polski, My Polacy potrzebujemy prezydenta niezależnego od wpływów partyjnych, który skonsoliduje Naród Polski wobec współczesnych wyzwań i przemian cywilizacyjnych.

    Dla takiego zadania niezależne, patriotyczne środowiska z kraju oraz polskich emigrantów wyłoniły grupę elektorów do przeprowadzenia prawyborów kandydata w wyborach prezydenckich 2025, której celem jest dalsze jego wspieranie w kampanii wyborczej oraz stworzenie szerokiego zaplecza politycznego.

    Tym samym zapraszamy do udziału potencjalnych kandydatów w prawyborach i promowanie tej inicjatywy wśród wyborców, zwłaszcza aktywistów pozaparlamentarnej sceny politycznej.

    Propozycje kandydatów należy składać do dnia 19 października, wraz z prezentacją proponowanych osób. Kolegium Elektorów przyjęło zasadę, że 10% poparcie Elektorów kwalifikuje kandydata do dalszej elekcji, która odbędzie się publicznie w dniu 16 listopada bieżącego roku.

    Poniżej lista Elektorów według kolejności alfabetycznej

    1. Adam Bąk (USA), przedsiębiorca
    2. Prof. Włodzimierz Bojarski (Polska), inż. energetyk i ekonomista, działacz społeczno-gospodarczy, polityk i były senator RP I kadencji
    3. Leszek Bubel (Polska), 67l., prezes Stronnictwa Narodowego, praktykujący katolik, pochodzi z ziemiańskiej rodziny z udokumentowanym polskim rodowodem Herbu Abdank. Kandydat na urząd prezydenta RP w 1995 i 2005. Od 1990 r. wydawca gazet o profilu narodowym m.in. ogólnopolskiego tygodnika „Tylko Polska” i ponad 2 tys. tytułów książkowych. Obecnie wrócił do zawodu złotnika.
    4. Jacek Budniok (Polska), mgr inż. transportu i zarządzania, przedsiębiorca od 35 lat, ojciec 10 dzieci, kandydat na prezydenta Katowic w 2024 roku
    5. Jacek Cholewski (Australia), doprowadził w Australii do ustalenia jęz. polskiego jako drugiego języka obcego w szkołach publicznych, gdzie mieszkają Polacy 
    6. Maciej Chrapkiewicz (Polska), prawnik i działacz społeczny, członek zarządu stowarzyszeń działających m.in. w dziedzinie edukacji, żywności ekologicznej i ochrony środowiska naturalnego..
    7. Sławomir Dawidowski (Polska), dr nauk humanistycznych, autor książek oraz prelekcji. Od lat 90-tych związany ze środowiskami narodowymi 
    8. Andrzej Dembiński (Francja), działacz niepodległościowy, naukowiec, przedsiębiorca, wykładowca uniwersytecki, matematyk, twórca krajowych systemów informacyjnych i wdrożeń sztucznej inteligencji, wydawca, fundator pomników
    9. Adam Domaradzki (Polska), 52l., żonaty, 2 dzieci, liczne projekty biznesowe i społeczne, od 2015 red. Polityki Polskiej, współorganizator konferencji na rzecz samorządu gospodarczego, współautor reform w ramach konfederacji Korreus
    10. Stanisław Duszak (Polska), od ponad 30 lat doświadczony działacz samorządowy, współzałożyciel I Izby Przemysłowo-Handlowej w Lublinie, b. wicemarszałek województwa lubelskiego, b. polityk Krajowej Partii Emerytów i Rencistów
    11. Marek Duszyński (Polska), przewodniczący Związku Zawodowego Rolników “Samoobrona”
    12. Dorota Dyras (Polska), Prezes Fundacji im. Ignacego Jana Paderewskiego oraz Małopolskiego Stowarzyszenia Chorych Seniorów na choroby Neurodegeneracyjne Mózgu,
    13. Ryszard Jan Gajda (Polska), absolwent prawa i historii na Uniw. Gdańskim, archeologii na UAM w Poznaniu oraz pedagogiki ogólnej w WSSE w Warszawie. Kandydował jako osoba bezpartyjna na Prezydenta Starogardu Gdańskiego. 
    14. Jacek Gancarson (Szwecja), absolwent Polit. Warszawskiej, azyl polityczny w Szwecji w latach 80-tych, b. działacz polskich organizacji niepodległościowych, od kilku lat aktywnie działa na rzecz Światowego Kongresu Polaków
    15. Marek Grabowski (Polska), 48l., żonaty, 4 dzieci, prezes Fundacji Mamy i Taty
    16. Jarosław Gruzewski (Polska), nagradzany architekt i urbanista, absolwent MIT w USA. Wyrzucony w l. 80-tych XX w. z Politechniki Warszawskiej za antykomunistyczne przekonania, zmuszony do wieloletniej emigracji.
    17. Radosław Grzeszczak (Polska) – informatyk, społecznik ze Skarżyska-Kamiennej
    18. Adam Hareńczyk (Polska), prawnik, przedsiębiorca, działacz społeczny, kandydat na Prezydenta miasta Krakowa, konserwatysta, prezes Stow. Małopolski Bunt, przewodn. krakowskiego Klubu Myśli Polskiej, lider Ruchu “Nie Oddamy Miasta”, przewodn. Społ. Komitetu Obchodów Rocznicy Rzezi Wołyńskiej
    19. Paweł Helis (Polska), Rybniczanin, wiceprezes Stow. „Nasz Wspólny Śląski Dom”, absolwent Politechniki Śląskiej, posiada stopień górniczy Dyr. Górniczego III-stopnia. Pełnił funkcje w Ruchu Autonomii Śląska. Odznaczony Złotą Odznaką Honorową “Zasłużony dla Województwa Śląskiego”.
    20. Zbigniew Jacniacki (Australia), cybernetyk ekonomiczny, działacz narodowo demokratyczny
    21. Marek Janik (Polska), lat 51, żonaty z żoną Anetą posiadają dwóch synów Łukasza i Kacpra , magister politologii, absolwent WNS Uniwersytetu Śląskiego.
    22. Zbigniew Jarząbek (Polska), przedsiębiorca, założyciel Akademii Patriotów, fundacji zajmującej się edukacją ekonomiczną i historyczną, promocją patriotyzmu, przedsiębiorczości, współpracy między środowiskami konserwatywnymi i wolnościowymi
    23. Dariusz Jaworowski (Polska), dziennikarz, członek Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, były więzień polityczny, działacz opozycji antykomunistycznej, odznaczony przez Prezydenta RP
    24. Edward Wojciech Jeśman (USA), działacz i lobbysta polonijny w USA, były więzień polityczny w Polsce w latach 1978 i 1981-82
    25. Marek Kałkusiński (Polska), inżynier, Politechnika Warszawska – wydział elektroniki i telekomunikacji, wydział mechaniczno- technologiczny, współorganizator konferencji naukowo- technicznych NOTEX, społecznie działał na rzecz ruchu Jedność Narodu i Ruchu Naprawy Polski.
    26. Jacek Kawczyński (USA), prezes Zarządu Stowarzyszenia Rajd Katyński Pamięć i Tożsamość
    27. dr Marek Kierlanczyk (USA), doktor matematyki; pracował w instytucjach finansowych w Nowym Jorku, Londynie i Chicago, założyciel firmy technologicznej stosującej zdobycze robotyki w służbie zdrowia
    28. Mieczysław Konarski (Polska), przedsiębiorca z Lublina, kandydował do Senatu RP
    29. Krzysztof Kornatowicz (Polska), 68l, artysta ceramik, muzyk, działacz społeczny, współzałożyciel dwóch rodzin Oburzonych, YouTuber, obrońca praw człowieka w Polsce
    30. Tomasz Kowalski (Polska), działacz Ruchu Kontroli Wyborów z Torunia
    31. Tadeusz Kucharuk (Polska),  leśnik, ekonomista, dziennikarz, przedsiębiorca, wiceprezes Towarzystwa Przyjaciół Nauk
    32. Bogdan Kulas (Norwegia), lider Polonii w Norwegii
    33. Agnieszka Maćkówka (Polska), prezes Polsko-Polonijnej Izby Gospodarczej
    34. Bogusław Markocki (Polska), absolwent Polit. Rzeszowskiej, projektant dróg, kolei i mostów
    35. Dr r. pr. Jarosław Mirończuk (Polska), prawnik z wieloletnim doświadczeniem pracy w administracji rządowej (MZ, GIS, GDDKiA, GIF). Specjalizuje się w świadczeniu pomocy w sprawach tzw. kredytów frankowych
    36. Mira Modelska-Creech (USA), ur.w Warszawie, absolwentka UW, swoją edukację kontynuowała w PAN, studiowała w Moskwie, Sztokholmie, Londynie i Waszyngtonie, wykładała na Georgetown University, prezes Stowarzyszenia „Wars i Sawa”
    37. Dr Jacek J. Nowak (Polska), naukowiec, nauczyciel akademicki, działacz społeczny, były przedsiębiorca, sportowiec, współpracownik doprawdy.info,
    38. Urszula Oleksyn (USA), nauczycielka akademicka. Działaczka polonijna.
    39. Józef Osada (Polska), koordynator Forum Polskiej Myśli Politycznej
    40. Marek Patecki (Polska), przedsiębiorca z Krakowa
    41. Jan Perkowski (Polska), przewodniczący partii Samoobrona
    42. Dariusz Pigłowski (Polska), przedsiębiorca, działacz społeczny, żonaty, 3 dzieci, prezes fundacji wspierającej uzdolnione dzieci i młodzież
    43. Tadeusz Rolnik (Polska), przedsiębiorca, prowadzi gospodarstwo ekologiczne, uprawia stare odmiany zbóż i wypieka smaczny i zdrowy chleb
    44. Jan Rybski (Polska), inicjator i założyciel Ruchu na Rzecz Nowej Polski „BASTA!”, przedsiębiorca, działacz i publicysta społeczno- polityczny.
    45. Marek Rajmund Rządkowski (Polska), przedsiębiorca z Wrocławia, b. społeczny asystent Marszałka Seniora  śp. Kornela Morawieckiego
    46. Monika Sękowska (Polska), działaczka społeczna z Dąbrowy Górniczej, aktywny członek, organizator i uczestnik stowarzyszeń i ruchów społecznych.
    47. Jan Skowera (Polska), monarchista, Konfederacja Spiska
    48. Prof. Paweł Soroka (Polska), Koordynator Polskiego Lobby Przemysłowego., członek Związku Literatów Polskich
    49. Jan Sposób (Polska), urodzony w podlaskiej wsi, wykształcenie wyższe (leśnictwo w SGGW, rolnictwo AR w Lublinie, urbanistyka i architektura Polit. Warszawska), wieloletni pracownik wszystkich szczebli administracji leśnej, współzałożyciel Stow. Konfederacja na Rzecz Reform Ustrojowych (Koreus).
    50. Krzysztof Szczerba (Węgry), 60l, Żonaty z Węgierką, mają 5 dzieci,  absolwent UJ w Krakowie, filologia polska, inżynier rolnictwa, studiował na Węgrzech. W Instytucie Współpracy Polsko-Węgierskiej im. Wacława Felczaka pełnił funkcję wicedyrektora. Znawca stosunków polsko-węgierskich. wina węgierskiego i organizator wydarzeń.
    51. Leszek Szostak (Kanada), 62l.. absolwent Wydz. Architektury Polit. Wrocławskiej. Działacz NZS. Brał udział w okupacji PW w grudniu 1980 r. Działacz podziemia studenckiego w czasie stanu wojennego. Od 1995 roku zamieszkuje w West Vancouver w Kanadzie.
    52. Dr Bogusław Szymański (Polska), absolwent Wydz. Matematyki, Informatyki i Mechaniki UW. Wykładał na UW oraz WSRP w Siedlcach. Członek ZChN w latach 1990-2002. Członkostwa w Stow. Wspólnota Polska, Stow. Nieświeżan i Przyjaciół 27. Pułku Ułanów im. Króla Stefana Batorego, TG Sokół w Warszawie
    53. Prof. Andrzej Targowski (USA), Profesor Western Michigan University, informatyk, technolog cywilizacji, Złoty Inżynier Politechniki Warszawskiej i Złoty Inżynier 30-lecia (NOT)
    54. Krzysztof Tytko (Polska), Ogólnopolski Komitet Obrony Polskich Zasobów Naturalnych, zwolennik uwłaszczenia Narodu Polskiego na zasobach naturalnych
    55. Tomasz J. Ulatowski (Polska), 62 l., inżynier i ekonomista, członek Rady Fundacji PAFERE im. Jana M. Małka, niezależny publicysta,  wolnościowiec i lokalista
    56. Bartosz Wałega (Polska), 51 lat, wykształcenie wyższe (Wydział Zarządzania UW). Od 28 pracuje w prywatnym banku jako księgowy. Zwolennik ustroju jak w Liechtensteinie lub Szwajcarii – demokracji bezpośredniej, najlepiej połączonej z monarchią konstytucyjną
    57. gen. Tadeusz Wilecki (Polska), gen. broni Wojska Polskiego, b. szef Sztabu Generalnego WP, kandydował na urząd Prezydenta RP w 2000 r.
    58. dr n. pr. Marek Woch (Polska), były rzecznik MŚP, jeden z liderów Bezpartyjnych Samorządowców
    59. Agnieszka Wolska (Niemcy), dziennikarka, korespondentka z Niemiec
    60. Józef Wróblewski (Polska), przedsiębiorca z Warszawy
    61. Prof. Mirosław Zabierowski (Polska), profesor uczelni wyższych, za badania naukowe liczne nagrody, Medal Uniwersytetu Jagiellońskiego
    62. Zbigniew Zarywski (Polska), pracodawca i przedsiębiorca z Tarnowa, mecenaty dla środowisk pisarzy, ludzi sztuki i teatru, inicjator Nagrody Literackiej im. Józefa Mackiewicza
    63. druh Łukasz Zbiciak (Polska), historyk, katolik, tradycjonalista i monarchista z Olsztyna, członek zarządu Gniazda Sokolego
    64. Prof. Roman Zieliński (Polska), genetyk, biolog molekularny, nauczyciel akademicki.

    Kontakt: Sekretariat Prawybory2025
    email: prawybory2025@gmail.com
    tel +48 601 272 273

     

  • Okno Overtona

    Okno Overtona to przestrzeń dyskursu, mechanizm zmiany postrzegania przez społeczeństwo kwestii, które są na obecną chwilę społecznie nieakceptowalne. Jest to stopniowy proces oswajania opinii publicznej do nowych pomysłów, rozwiązań, innowacji, tak, by stały się one popularne, by z czasem społeczeństwo przyjęło je jako własne. Na pionowej osi czasu nowatorskie propozycje przestawia się następująco:

    • propozycje nie do pomyślenia,
    • nazbyt radykalne,
    • z czasem częściowo akceptowalne,
    • potem stają się rozsądne,
    • a nawet popularne,
    • by w końcu stały się wytycznymi.

    Okno Overtona opisuje możliwości przeforsowania legalizacji kwestii nieakceptowanych lub zabronionych w danym momencie, w danym społeczeństwie. Zwolennicy aktualnego stanu prawnego i społecznego starają się przekonać ludzi, że idee spoza okna powinny być uznane za niedopuszczalne, gdyż to godzi w ich żywotne interesy.

    Do „Okna Overetona” nadają się nowe idee, alternatywne do tych głoszonych przez globalistów i piewców NWO. Takie jak:

    1. Zbudowanie systemu państwa w oparciu o szczególną formę demokracji bezpośredniej, jaką jest demokracja płynna, uczestnicząca, gdzie każdy obywatel ma niezbywalne prawo głosu w sprawach własnych i sprawach ogółu, w trybie ciągłym, w czasie rzeczywistym, za pomocą aplikacji internetowych.

    2. Oparcie wolnego rynku wymiany dóbr, towarów i usług o walutę nie emitowaną i kontrolowaną przez banki, ale generowaną poprzez pracę ludzi oraz przez posiadane zasoby, choćby to miałaby być waluta cyfrowa.

    3. Zorganizowanie rodzimego przemysłu i handlu na zasadzie działań wspólnych, ukierunkowanych na produkt rynkowy, według koncepcji „umów wspólnie kontrolowanych” (wg standardu MSSF nr 11).

    4. Wprowadzenie jednego i jednolitego podatku (czyli „datku po” uzyskaniu dochodu) na rzecz funkcjonowania Dobra Wspólnego, jakim jest suwerenne, niezależne i niepodległe państwo. Taki Jednolity Podatek Transakcyjny byłby pobierany automatycznie przy każdej sprzedaży (pracy fizycznej czy intelektualnej, towarów itp). Podatek Jednolity zastępujący obecny VAT, CIT, PIT, akcyzę, składki ZUS-u, podatki od nieruchomości. Podatek na tyle niski, że mało uciążliwy i na tyle wysoki, by zabezpieczyć racjonalne kosztów funkcjonowania państwa. Ustalany corocznie w drodze referendum.

    5. Uwłaszczenie Narodu na Jego majątku, którym są dobra naturalne (lasy, wody, grunty), zasobów geologicznych oraz oraz infrastruktura techniczna (w tym spółki Skarbu Państwa) i społeczna; dochody z tego majątku stanowią dochody państwa i dywidendę do podziału. Nieprawdą jest, jakoby państwo nie miało własnych dochodów.

    6. Przywrócenie Narodowi Jego podstawowego prawa konstytucyjnego, zapisanego w art. 4 Konstytucji RP, czyli prawa do Władzy Zwierzchniej nad innymi władzami. A to wymaga ustawy o strukturze Władzy Zwierzchniej i zasadach jej sprawowania.

    Powyższe pomysły nie są bardziej absurdalne niż te narzucane nam przez Klausa Szwaba, Harariego, UE czy innych globalistów: jedzenie robaków, 15-minutowe getta w miastach, trans-humanizm, masowe szczepienia, elektryczne samochody, ewidencjonowanie kur… i szereg innych bzdur. Ale o tych bzdurach mówimy, emocjonujemy się nimi, dyskutujemy, powoli przyzwyczajamy się, by w końcu zaakceptować. Tak działa Okno Overtona.

    A gdzie są nasze okna, wizje przyszłości której chcemy? MY Polacy, obudźmy się!